Opactwo Northanger

„Opactwo Northanger” to pełna uroku i ironii opowieść o Catherine Morland – naiwnej, ale bystrej dziewczynie, która po raz pierwszy opuszcza dom, by zakosztować życia towarzyskiego w Bath. Catherine, zaczytana w gotyckich powieściach, zaczyna mylić literackie fantazje z rzeczywistością, co prowadzi do zabawnych nieporozumień i rozczarowań.

Jane Austen z humorem i inteligencją ukazuje jej dojrzewanie, pierwsze zauroczenia i zderzenie wyobrażeń z prawdziwym światem.

To lekka satyra na literackie mody i wnikliwa opowieść o dorastaniu – dowcipna i ponadczasowa.

Jane Austen (1775–1817) – angielska pisarka znana z realistycznych i ironicznych powieści obyczajowych przedstawiających życie wyższych warstw społeczeństwa angielskiego na przełomie XVIII i XIX wieku. Urodziła się w Steventon jako jedno z ośmiorga dzieci duchownego. Pisała od młodości, a większość swoich najważniejszych dzieł stworzyła w Chawton. Jej utwory, choć za życia publikowane anonimowo i początkowo niedoceniane, z czasem zyskały ogromne uznanie i są dziś uważane za klasykę literatury światowej. Austen mistrzowsko łączyła satyrę, analizę psychologiczną i krytykę społeczną, skupiając się na roli kobiet, małżeństwie i statusie społecznym. Za życia wydała powieści: „Rozważna i romantyczna” (1811), „Duma i uprzedzenie” (1813), „Mansfield Park” (1814), „Emma” (1816). Po jej śmierci opublikowano: „Opactwo Northanger” (1818), „Perswazje” (1818), „Lady Susan” (1871) oraz utwory niedokończone: „Sanditon”, „Watsonowie”.