W objęciach wroga. Spadkobiercy Spade Hotel #2

Cooper Spade to drapieżny milioner, ambitny samiec alfa i buntownik dążący do sukcesu za wszelką cenę.

Z powodu silnej śnieżycy wstrzymano loty i Cooper utknął w podrzędnym hotelu . W barze poznał pewną kobietę. Zelektryzowała go od pierwszego spojrzenia. Rowan miała szmaragdowe oczy, włosy w odcieniu głębokiej czekolady, a jej ciało kusiło zab&oacute,jczymi krągłościami. Była idealna. Musiał ją mieć. I dostał. Spędzili razem niezapomniany, płomienny weekend.

Kiedy burza śnieżna się uspokoiła, Cooper wr&oacute,cił do Los Angeles. I wtedy się dowiedział, że kobieta, z kt&oacute,rą spędził siedemdziesiąt dwie gorące godziny, była jego wrogiem... Mimo to wspominał, jak bardzo cieszył się każdą minutą spędzoną w tamtym hotelu i nie potrafił zapomnieć tych chwil.

Kobieta, kt&oacute,rej zapragnął, okazała się jego największym wrogiem...

Nie wiem, co się ze mną wtedy stało.

Dlaczego nagle stałam się taka władcza.

Dlaczego zatrzymałam go w korytarzu, zamiast wejść do środka.

Potrzeba, jaka mnie zdjęła, była jednak tak silna i tak przytłaczająca, że nie wytrzymałabym kolejnej sekundy bez jego warg.

Bez chwili zawahania gwałtownie złączył nasze usta i przycisnął mnie do ściany, nasze ciała idealnie dopasowane, twardość za mną i twardość przede mną.

Całował mnie tak, jakbyśmy właśnie skończyli sobie ślubować.

Jakby nie było na tym świecie nic ważniejszego od tego pocałunku.

Jakby m&oacute,gł tu spędzić całą noc, dając mi wszystko, czego bym zapragnęła.

Nigdy wcześniej nie rozumiałam, co ludzie mieli na myśli, m&oacute,wiąc, że czas jakby się dla nich zatrzymał. Osobiście dotąd doświadczałam jedynie skrajnie przeciwnego zjawiska, poczucia, że życie zdaje się mknąć zbyt szybko, a ja łapię się każdej sekundy, zdesperowana, by trwała dłużej.

Ale tutaj, w tym korytarzu, wreszcie zrozumiałam.

Bo wszystko inne zwyczajnie przestało istnieć.

Byliśmy tylko my.

Nasze pragnienie.

Pasja.

Żądza.