Żywiołem Wierszy Doireann Ni Ghriofy jest zwyczajność, a ich scenerię tworzą miejsca, w których rozgrywają się epizody codziennego życia : parking samochodowy, pralnia publiczna, szpital położniczy, park miejski i irlandzki pub. To miejsca swojskie i oswojone, ale w sugestywnych obrazah poetki przestają być oczywiste i odsłaniają nie zawsze dostrzegany wymiar tajemnicy.